Sunitus - De instelling van de geest

Tijdens de onderhandelingen tussen Griekenland en de andere EU-lidstaten komen verschillende processen en strategieën aan bod, die karakteristiek zijn voor de zogenaamde ‘multi-niveau politiek’. Dat maakt Griekenland in dit geval een interessante politicologische kwestie. Bovendien is de case Griekenland actueel en – voor de (sociale) wetenschap - een vrij nieuw fenomeen. Het is daarom niet alleen wetenswaardig, maar ook significant dat de case van Griekenland onderworpen wordt aan wetenschappelijke analyse. Verder komt volgens sommige analisten het voortbestaan van de Europese Munt en zelf de Europese Unie (EU) in gevaar als Griekenland geen financiële steun krijgt, bezuinigingen doorvoert en daarmee voorkomt dat het land economisch omvalt (Presseurop 2011). Mocht Griekenland toch failliet gaan en zelfs uit de Eurozone moeten stappen, dan zal dat politieke, en daarmee ook maatschappelijke consequenties met zich meebrengen. In die zin is het analyseren van de case Griekenland ook maatschappelijk zeer relevant.

Een van de eerste dingen die me opvalt als we met de trein Oslo binnenrijden is hoe veel ruimte en natuur er zit tussen de huizen van de voorsteden van deze stad. Overal glooiende heuvels en bomen, bomen, bomen. En mooie pastelkleurige huizen. We zijn binnen een mum van tijd op het Central Stasion en pakken daar de bus naar Ekkeberg Hallen. In deze sporthal zal de Scandinavian Peace Conference 2012 worden gehouden. In tegenstelling tot wat de naam impliceert gaat het hier niet specifiek over een vredesconferentie tussen Zweden, Noorwegen en Denemarken. De komende drie dagen wordt er over een ander soort vrede gesproken: de overgave van het hart aan haar Schepper. Of, voor degenen die niet zo van dit soort spirituele praatjes houden: het gaat over de betekenis van het leven vanuit het perspectief van de islam.

Het land Syrië, officieel Arabische Republiek Syrië, heeft sinds 15 maart 2011 te maken met een opstand waarbij een gedeelte van de bevolking zich afzet tegen het zogeheten Assad-regime. De opstand is één in het rijtje van opstanden in een aantal landen met een Arabische bevolking. Na een periode van onlusten of demonstraties in deze landen zijn de opstandelingen/demonstranten ‘succesvol’ geweest in het bewerkstelligen van een wijziging van het regeringsbestel. In Tunesië is buitenlands ingrijpen buiten het zicht geweest en in Libië duidelijk herkenbaar aan de bombardementen en het bewapenen van opstandelingen.

Mustafa Bulut[1]

Allen belijden wij een leven. Ieder beleeft het leven op een andere wijze. De grootste overeenkomst tussen onze leefstijlen is dat wij leuke en minder leuke momenten ervaren: ‘wat was mijn diploma-uitreiking toch fascinerend!’, ‘het was liefde op het eerste gezicht!’ en ‘toen ik hoorde dat ik voor de functie was aangenomen, sprong ik uit blijheid in de lucht en schreeuwde ‘YES’!. Hiernaast zijn er minder leuke momenten uit het leven: ‘het verlies van mijn moeder was en is nog steeds zó moeilijk’, ‘toen ik wekenlang mijzelf op het tentamen had voorbereid en tóch hoorde dat ik gezakt was, moest ik urenlang huilen’ en ‘net wanneer de bruiloft naderde, gaf mijn toekomstige huwelijkspartner aan niet meer door te willen gaan met mij, ongelooflijk!’. Wat zijn deze momenten toch bijzonder hé? Hoeveel onder ons staan bij deze momenten stil? En de momenten die niet onder de categorieën ‘leuk’ of ‘minder leuk’ vallen? Waarom zijn wij die wel vergeten, terwijl de bovengenoemde twee vormen van momenten nooit vergeten worden?

Cabir İbn Abdullah şöyle rivayet ediyor:[1] "Rasûlüllah(s.)'ın yanında idik. O, yere bir çizgi çizdi. Bu çizginin sağına iki, soluna da iki paralel çizgi daha çizdi. Sonra elini ortadaki çizginin üzerine koydu ve dedi ki: Bu, Allah'ın yoludur. Sonra şu ayeti okudu: "Bu benim dosdoğru yolumdur, ona uyunuz; başka yollara uymayınız. Onlar sizi Allah'ın yolundan ayırır."[2]

Hadis-i şerifte ve ayet-i kerimede açıkça beyan edildiği üzere Allah’ın yolundan ayrılmak gerçek bir dalalet sebebidir. Dalalet ise kelimenin tam anlamıyla kaybolmaktır. Nasıl ki bir ormanda kaybolmak canınızı tehlikeye atmak ise, aynı şekilde fikri ve itikadi dalalete düşmek de büyük bir tehlikedir. Rasulullah’ın (s.a.v.) çizdiği otobandan gitmemek kesinlikle yolu kaybetmektir.

Allah’ım nasip ederse bu konu hakkında okuyucuları bilinçlendirmis olacağım. Cemaatçiliğin önemi günümüzde bilinmemekte. Atalarımızın da dediği gibi bir elin nesi var, iki elin sesi var. Tevhid davasında muvaffak olabilmek için tek başımıza değil, grup olarak hareket etmemiz lazım. InsaAllah bu konunun içeriği Kuran ve Sünnetten oluşacaktır. Zaten biz müslüman olarak herşeyi Kuran ve Sünnete dayandırmamız lazım. Bence diyen bir müslüman cahildir. Bence bu böyle olmalı, bence şu şöyle olmalı diyen bir insanı fazla dinlemememiz lazım. Ama Allah(c.c.) Kuran’da şöyle diyor, Hz. Muhammed (s.a.v.) bir hadisinde şöyle buyuruyor diyen müslümanları dinlememiz lazım. Elbette şuurlu, Islam davasına hizmet eden ve hiç bir çıkarı olmadan sıratıl mustakimde ilerleyen müslümanlar olması lazım. Dinimizde taviz yoktur. Amentude taviz yoktur. Peygamber hiç bir zaman Islam davasında taviz vermemiştir.

Hazirlayan:

Mücahit Batman

16-06-2008

Amsterdam

2008 yılında gerçekleştirdikleri Bosna gezisi sırasında, Mücahit Batman’ın almış olduğu notlarını yazı dizisi olarak bölümler halinde istifadenize sunuyoruz. Umarız beğeni ile okursunuz.