Sunitus - De instelling van de geest

Enige tijd geleden had was ik als participant aanwezig bij een lezing van SUN , genaamd ‘Ibn Battuta en zijn ontdekkingen’. We werden als het ware meegenomen in de voetstappen van deze bijzondere reiziger…

Deze prominente persoon leefde in de 14e eeuw in het huidige Marokko. Ibn Battuta had een passie, hij wilde iets verwezenlijken waar hij altijd al van droomde. Wanneer we zijn leven bekijken, valt een belangrijk aspect meteen op: Hij volgde zijn passie, hoewel deze als vrij ingewikkeld en bijna onmogelijk werd gezien door zijn omgeving. Maar wat was zijn motivatie? Hoe heeft hij zijn doel toch bereikt? Spreken we hier van talent of puur geluk?

Er zijn momenten in het leven, waarbij je meer inspanning moet tonen voor het behalen van een resultaat. Maar op andere momenten zijn hele grote taken ‘een fluitje van een cent’. Waar kan dit aan liggen? Wat is hier een specifieke reden van? Denkt men hier wel kritisch over na?

Een mens heeft vaak de capaciteit om allerlei doelen te verwezenlijken. Toch, zien we in het dagelijks leven dat men kleine problemen als ‘grote obstakels’ kan ervaren. Dit heeft volgens mij te maken met de situatie waarin men verkeert. Wanneer allerlei belangrijke menselijke factoren zoals; gezondheid, sociale omgeving en financiële inkomsten in balans zijn, is het makkelijker om goed te functioneren. Ook is het zeker belangrijk om naast al deze factoren, jezelf en je ambities goed in kaart te brengen. Wanneer een mens weet wat zijn sterke en zwakke punten zijn, is het mogelijk om hieraan te werken. Daarna zou men een ambitie kunnen koppelen aan deze sterke eigenschappen. Als iemand van zichzelf weet dat zijn communicatieve vaardigheden goed zijn, zou ik diegene niet aanraden om een administratieve functie aan te nemen. Diegene zou zichzelf tekort doen, door in deze situatie niet gebruik te maken van zijn sterke eigenschap. Om jezelf te verbeteren en je expertise in een bepaald gebied te vergroten en om concurrerend te kunnen zijn met anderen is dit laatste wel een noodzaak.

Terugkomend op de inspiratie van Ibn Battuta en zijn reis naar Mekka om daar de bedevaart te verrichten. Hij was zeer realistisch, maar droomde ook over het bereiken van zijn doel. Hierbij heeft hij in eerste instantie de kennis en expertise opgedaan over geografie, de kunst van het schrijven en Islamitische theologie en door ‘open minded’ te zijn is hij begonnen met ‘zijn avontuur’. Ik denk dat iedereen ‘zijn eigen avontuur’ beleeft in het leven, door zowel zijn talent als expertise te gebruiken.

Ibn Battuta, heeft wel zijn doel bereikt. Is het niet heerlijk om terug te kijken op een leven, waarbij je grotendeels al je dromen hebt verwezenlijkt?