Sunitus - De instelling van de geest

Onze vakantieoorden zijn voor eventjes niet meer goed bereikbaar. U bent inmiddels doordrongen van het feit dat het niet was zoals het leek tijdens uw vakantie. Er heerst chaos en wanorde in Tunesië, Egypte, Jordanië en Jemen. Daarnaast zijn er kleinschalige betogingen en protesten in Syrië, Marokko en Irak. Van Iran weten we al dat niet alles pluis is. In Tunesië is de dictator op een relatief vreedzame en snelle manier verdreven. Mubarak van Egypte laat het expres aankomen op een aanvaring met de demonstranten.

Alle demonstranten roepen in het Engels dat zij zelf willen uitmaken wie er aan de macht komt en uiteindelijk weer door hen wordt weggestuurd. Dit is een onmiskenbare roep om democratie. De Egyptenaar wil eerlijke en periodieke verkiezingen waarop zij beslissen wie er over hen regeert. De betogingen en demonstraties zijn legitieme acties.

De Egyptenaren en andere inwoners van Noord-Afrika en het Midden-Oosten leveren een moedige strijd. Datzelfde is niet te zeggen over de houding van de Verenigde Staten, Europese Unie of een van de Europese landen. Slappe uitspraken, irritante oneliners, populistische antwoorden en nog vele onnodige bijdragen van democratisch gekozen 'leiders'. Hoe kan het dat leiders uit het Westen die de democratie hebben omarmd en daar beter van zijn geworden zich niet openlijk tegen deze dictators uitspreken? Komt het hen beter uit dat deze dictators aan de macht blijven? Daar geven deze zogenaamde leiders zelf weer antwoord op.

Ik twijfel aan de beweegredenen van de Verenigde Staten bij het financieel ondersteunen van het Egyptische leger. Miljarden dollars gaan jaarlijks naar Egypte om Mubarak indirect te steunen zodat hij aan de macht kan blijven. Israel, die trots is op zijn verkregen vrijheid en het democratisch gekozen parlement, heeft blijkbaar liever niet dat andere landen om hem heen vrijheid en democratie kennen. Netenyahu heeft zijn bezorgdheid geuit over de ontwikkelingen in Egypte. Hans van Baalen nam deel aan het programma Pauw en Witteman. Hij is voor de democratie als er in die landen hem goedgezinde bewinden aan de macht komen. Jarenlang hebben we geen last gehad van Mubarak. Waarom zouden wij hem dan vervangen waardoor eventueel leden van de Moslimbroedschap aan de macht komen? Aan van Baalen: …...............

Door al deze ontwikkelingen ben ik tot de volgende conclusie gekomen. Het kolonialisme is volop aan de gang, alleen in een andere vorm. Het is nu niet meer Frankrijk die de scepter zwaait in Tunesië, maar de bestuurder is een mannetje van Frankrijk. Het zijn marionetten die een last zijn voor de eigen bevolking. De volgende scenario zou zich kunnen voordoen. Mocht het nou zover komen dat Mubarak en de anderen plaats maken voor democratisch gekozen leiders, dan kunnen deze nieuwe leiders onafhankelijk beslissingen nemen die in het nadeel zijn van het Westen. Daar gaat het om. De huidige dictators zijn vooral een last voor hun eigen bevolking. Daar heeft Europa of de VS geen last van. De nieuwe democratisch gekozen leiders zouden weliswaar een opluchting kunnen zijn voor hun eigen bevolking en een last voor Europa en de VS.

Een nieuwe Franse Revolutie is een noodzaak in Europa. Ik voel me totaal niet vertegenwoordigd door de leiders van het Westen. Het is een en al leugen, oplichting en bedriegerij. Wij zijn toe aan oprechtheid en eerlijkheid! Het Westen moet een kaars zijn in het duister. Hoe kan de VS het zich permitteren om zoveel te investeren in het Egyptische leger? Wat zouden zij ervoor terugkrijgen? Eer, trots en de rest heeft blijkbaar voor Mubarak een prijs.

Europa denkt helaas een kant en klare democratie te kunnen introduceren die direct goed werkt. Als wij Turkije als uitgangspunt nemen constateren we dat het tientallen jaren heeft geduurd voordat de democratie en zijn instituten echt gingen werken.

In plaats van investeren in het Egyptische leger zou de VS kunnen investeren in het Egyptische onderwijs, infrastructuur en sociale voorzieningen. Het Westen heeft zijn eigen parkieten. Mubarak is een oude parkiet. Deze parkiet heeft een mooie kooi en voldoende voedsel gekregen van zijn baas. Pas als zijn baas hem zat is zal het einde voor hem in zicht zijn. Er gaat dan een doekje over de kooi. Dan denkt de parkiet dat het nacht is en houdt het op met zingen. Laat Mubarak ophouden met zingen! Egyptische bevolking: Hou vol!