Sunitus - De instelling van de geest

Daar zat ik dan, om half 11 in de tram, op weg naar huis. Buiten was het donker en in de tram was het stil. Op het geschreeuw van de man voor mij na. Hij zat aan de telefoon…

“Wat nou je wilt meer vrijheid??... hoezo ben je het zat om thuis te zitten?! Vrouw stop toch met zeuren…. Onzin, zonder mij ben je niets”

Met een diepe zucht zak ik wat onderuit. Het was er zo eentje. Een man die zichzelf helemaal geweldig voelt en denkt dat vrouwen niets waard zijn. Want is hij niet degene die 40uur per week werkt om het geld te verdienen? Degene die de boodschappen betaalt, het huis, de inrichting… de vrouw zit alleen maar thuis wat schoon te maken en met de kinderen te spelen. 168 uur per week als het aan hem ligt.

Eeuwenlang had elke bevolkingsgroep zijn eigen taal, gebruiken, religie en kleding. De laatste 50 jaar is dit in sneltrein vaart veranderd. Over de hele wereld dragen zakenlui donker getinte westerse pakken, dragen jongeren kleding in Amerikaanse stijl en huisvrouwen bloemetjesjurken. Zelfs alle alternatieve types zijn over de hele wereld langzaam maar zeker hetzelfde aan het worden.

“Zo dus je studeert aan de UVA, bevalt het je?...Maar hé, je bent een Arabier met een kruisje aan haar ketting. Dat klopt toch niet?... Maar je studeert aan een universiteit?... en toch geloof je in God?... ja maar…ik dacht dat alleen domme mensen geloofden.”
Tegenwoordig is er een nieuwe norm op de universiteiten; “feitelijk” denken heeft het gevoel overgenomen. Alles wat buiten deze norm valt wordt beschouwd als “onzin”, gepraat van domme onontwikkelde mensen. Zelfs wanneer jij aan een universiteit studeert, en tegelijk ook nog een sterk geloof hebt, zelfs dan wordt jij als dom en onontwikkeld aangezien. Want hoe kan je nou in iets geloven wat je niet kan bewijzen?