Sunitus - De instelling van de geest

Gebrek aan visie

Moslim A heeft iets nodig. Moslim B toevallig ook. Moslim A en moslim B starten initiatief. Zo is de vraag- en aanbodwerking van de moslimgemeenschap in een notendop te omschrijven. Deze gemeenschap staat, vergeleken met Engeland bijvoorbeeld, wat betreft ontwikkeling nog in de kinderschoenen. Desalniettemin steun ik elk initiatief ten behoeve van deze gemeenschap. Omdat we altijd moeten streven naar kwalitatief betere, efficiëntere en krachtigere oplossingen, misstaat het niet de huidige aanpak en methodes met een vergrootglas te bekijken om zo te leren van het heden en de toekomst proberen te verbeteren. In dit betoog wil ik stilstaan bij slechts één aspect: visie.

iPhone

De oprichting van islamitische verenigingen, scholen, centra, winkels en instituten vindt vaak plaats om een gemeenschap van een behoefte te voorzien. Naar mijn inzicht is dat één (impulsieve) stap te laat. Ik zal dit met een voorbeeld uit de mobieltjesindustrie verduidelijken. Neem de iPhone. Op het moment van introduceren had niemand behoefte aan een slanke PDA met touchscreen. Nu is Apple heer en meester op de markt. De hamvraag is: voorspelden zij de vraag naar deze nieuwe generatie mobieltjes of creëerden zij de vraag ernaar? De reden doet er niet toe, want ze zijn nu succesvol en de klant is tevreden. Wat er wel toe doet is dat Apple een bijna helderziende visie had op de toekomst en nog steeds heeft. Zij waren voorbereid op de toekomst. Ze liepen niet achter de feiten aan.

Reactief vs. Passief

Terug naar ons. Naar mijn mening valt of staat het succes van een islamitisch initiatief met een doordachte lange termijnvisie. In het verleden zijn maatschappelijke gebeurtenissen (Pim, Theo, 11/09 en Geert ) vaak aanleiding geweest om initiatieven te starten waardoor de visie een korte termijnkarakter kende. Ik denk dat de tijd rijp is om geen reactieve maar proactieve initiatieven op te richten die zich niet richten op het nu maar op de toekomst van de ummah.