| De arrogante corpsbal |
|
|
|
| Geschreven door Steffen de Jonge |
| zaterdag, 12 februari 2011 21:46 |
|
Waarom trekt het mij aan? Ik kan mijn vinger er niet precies op leggen. In mijn geval komt het vooral door Jort. Ik loop zelf graag in pak, ik ben een gewone student, maar het zit lekker en ik voel me er prettig in. Als ik hem zich een pak zie aanmeten dan is het een soort jaloezie of fantasie die mij overmeestert. Zolang het programma duurt waan ik me in dezelfde wereld met jawel, het zelfde geld. Wat schept de afstand tussen ‘ons’ en ‘hen’? Het geld. Als ik het mij zou veroorloven was ik er misschien ook wel te vinden, zo gaat dat misschien gewoon als je je in die contreien begeeft. De BN’ers, de sterren, de glitter en glamour, het is allemaal gebouwd op geld, zonder dat zijn ze en is het niets. Waarom kijk ik er dan zo graag naar? Ik weet toch dat geld niet gelukkig maakt? Het maakt natuurlijk ook niet gelukkig, maar het maakt het leven wel een stuk makkelijker. Het zal niet makkelijker gaan met een Porsche in plaats van een Golfje, maar je hoeft je in ieder geval geen zorgen te maken of je het wel kunt betalen als hij een keer naar de garage moet. Die zorgen, is dat de laag die onder het geld ligt? Als ik oneindig veel geld zou hebben zou ik me helemaal geen zorgen maken over die 3000 euro boete per jaar die je krijgt als langstudeerder. Dan zou ik niet zo stressen vanwege de hertentamens die ik moet halen om niet nog meer vertraging op te lopen. Wat zorgt er in eerste instantie voor dat ik zorgen heb? Is dat niet het leven zelf? Iedere dag pleegt er wel een van die sterren zelfmoord omdat het hem of haar allemaal te veel wordt. Als ik die 27 miljoen had gewonnen met mijn ouderjaarslot dan komen er vanzelf nieuwe problemen om de hoek kijken, zo is het leven, zo gaat dat nu eenmaal. De wereld is al overgoten van het kwaad en daar doen we zelf even hard aan mee. Iedereen heeft zorgen en deze zijn vaak ook zeker gegrond. Maar wat doe je daar mee? Hoe ga je daar mee om? Waarom kijk ik zo graag naar Jort Kelder? Waarom zou ik wel zoals hij willen zijn? Misschien omdat die opgetrokken schoudertjes van hem niet duiden op stress, maar dat het, naar hij zegt, gewoon een familiekwaal is. Misschien omdat zijn extreem korte pijpen niet zeggen dat hij te weinig geld heeft voor een langere, maar dat hij dat kan maken, dat hij dat láát maken, dat hij zich geen zorgen maakt over wat wij er van vinden en dat hij zich geen zorgen hóéft te maken omdat hij het geld heeft. Ik hoor wel eens dat ik een soort natuurlijk overwicht heb, ik hoef me geen zorgen te maken of mensen me serieus nemen, want ik ben groot. Ik lijk wel eens mensen omver te blazen met mijn gedrag. Ik durf van mezelf te zeggen dat ik best onzeker ben, maar zo kom ik blijkbaar niet over. Mensen kijken op tegen andere mensen. Ze creëren afstanden die er niet zijn en geven zo allure aan de ander en ondermijnen zichzelf. Iemand die zwemt in zijn geld zal zich om hele andere dingen zorgen maken dan wij. Iemand die zwemt in het geld krijgt aanzien en komt zo vanzelf terecht op een enorm groot en hoog voetstuk. Is dat niet het gene waar wij zo naar verlangen? Een zekerheid die je kunt kopen, een zelfverzekerdheid die niemand van je af kan pakken omdat jij iemand kan betalen die dat voorkomt. Waarom kijk ik zo graag naar Jort Kelder in zijn veel te korte broek met zijn bochel en zijn vieze vette haren? Hij staat daar gewoon! Hij vraagt de bijdehandste dingen aan de, door ons zo, begeerde personen. Hij straalt zekerheid uit en het lijkt wel of niemand daar aan kan toornen. Ik wil dat ook! Ik wil die begeerde zijn, ik wil me geen zorgen hoeven maken, in ieder geval niet over geld en die andere stomme zorgen die een normale burger zoals jij en ik hebben. Het geheim is stiekem dat iedereen die zekerheid kan krijgen. De wereld is tegenwoordig gebouwd op geld. Alles wat er toe doet heeft ermee te maken, denk maar eens terug aan de doembeelden die we voorgeschoteld kregen in het dal van de economische crisis. Een zelfverzekerdheid koop je niet, die creëer je zelf. Je moet in jezelf geloven. Iedereen is op de aarde met een reden, iedereen kan iets toevoegen, je hoeft er alleen maar in te geloven. Toen ik vroeger met mijn beste schoolvriend ging winkelen betichtte hij mij er altijd op dat alles mij stond, dat alles wat ik aantrok voor mij gemaakt was. Natuurlijk is dat niet zo, maar ik vond het zo leuk om dat allemaal aan te trekken, ik voelde me daar zo zeker in, dat dat meteen zichtbaar werd. Je creëert zelf een sokkel waar niemand je vanaf kan stoten. Ik heb niet het geld van de wereld, maar wel een groene broek waar ik me verdomd lekker in voel. Dat is voor mij genoeg; onbetaalbaar! |