| De samenleving als appel |
|
|
|
| Geschreven door Youssef El Markhous |
| maandag, 10 mei 2010 02:00 |
|
De appel met haar ronde vorm, haar zoete, zachte smaak. Zij is gezond, maar ook aantrekkelijk. Zij kan rollen, maar ook gevangen worden. Wij pakten een mes sneden haar open in twee gelijke stukken, het is de appel in twee gelijke delen te ontdoen. Met schil was zij gezonder. Zo behoort een samenleving te zijn, net een appel. Helaas zijn vele samenlevingen een contra-appel, een constructie zonder ronde vormen en onaantrekkelijk. Er is niet mee te rollen en kan al helemaal niet gevangen worden. De samenleving waarin wij leven is de welbek ende appel niet. Wij, Nederlandse burgers zijn veeleer een peer. Met haar bolle onderkant en smalle top. De zogenaamde elite kenmerken zich als de bovekant van de peer, dan blijft over die bolle onderkant, deze wordt bekleed door de hardwerkenden met minimumloon. Maar beste lezer de peer kan geen peer zijn zonder haar bolle onderkant. Toch blijven wij dit ontkennen; een harde waarheid. De elite zijn zo opgegeten. Immers, de bovenkant van de peer was smal. Één hap zal genoeg zijn om deze bovenkant de verdwijning in te roepen, maar aan de onderlaag van de samenleving heb ik meer; waarschijnlijk zal zij mij de nodige vitaminen geven. Zo ervaart de gros van de elite de onderlaag ook; zij zien haar als een energiebron, die de nodige krachten levert. De hardwerkenden zijn dus van zeer groot belang voor de hoge pietjes. Desalniettemin houdt de top zich liever gescheiden van de hardwerkenden. Hoezo? Waarom veracht de upper class haar essentiele kracht, waarom? Als we de geschiedenis in gaan, merken we al snel dat ook daar een streep werd getrokken tussen aan de ene kant de hardwerkende man, die het doet met de hand en aan de andere kant de zogenaamde welgestelde ''blanke'' kolonist. Natuurlijk is het verschil vandaag niet zo duidelijk als toen, toen was het normaal en nu mogen we spreken van een taboe; de meesten zullen zeggen dat het nou eenmaal hoort, de een houdt zich gemoeid met de technische ontwikkeling van een product en de ander richt zich op het arbeidsintensieve gedeelte van de productieketen. Als je het mij vraagt, gaat het hier niet alleen om verschil in arbeid, maar ook in omgang. Een eeuwenoude woordenboekdefenitie luidt: De rijken zijn rijk en de armen zijn arm. Alsof het hierbij ophoudt, alsof armen de kans op beter niet kunnen krijgen, of niet verdienen. Waarschijnlijk is het de noodzaak van het hebben van armen die zorgt voor de haat jegens hen, want als de succesvollen weten dat zij bestaan mede door de sociale onderlaag, dan kun je begrijpen dat ze die willen behouden, dus onderdrukken die handel. Naar mijn gevoel is dit denkbeeld verkeerd. Door onderscheid ontstaat sterfte, de mens raakt verdeeld in twee groepen, waardoor de eenheid ''mens'' verloren gaat. We behouden de naamkaartjes ''welgesteld'', ''rijk'' en aan de andere kant ''arm'', ''kansloos''. Daar berust ons denken op, die is vrijwel geheel gelimiteerd en zorgt ervoor dat culturele/sociale belangen plaats maken voor economische belangen. Wanneer het erop aankomt, wanneer we ons in een dusdanige situatie bevinden waarin samenwerken van essentiel belang is, lukt het niet meer. Dit alles door het zich scheiden van het geheel. De mens raakt haar eeuwenoude eensgezindheid volledig kwijt. In plaats hiervan krijgen we een tweedeling in mens die eigenlijk niet bestaat, maar economisch wel haalbaar is, zo lijkt tenminste. Denk aan enerzijds het kapitalisme en anderzijds het communisme; hierdoor raakte de mens verdeeld in twee groepen, maar juist door die economische verdeling ontstond er een sociale verdeling en die zorgde voor wederzijde verafschuwing, wantrouwen...ect. Daar waar de mens wordt geselecteerd op basis van welgesteldheid, daar zal de mens haar gemeenschappelijke identiteit verliezen. Om onenigheden, wantrouwen en angsten te voorkomen, moeten we elkaar tegemoetkomen; we moeten van de peer een appel maken. Als de bovenlaag van de samenleving een tree naar beneden gaat, krijgt de peer een appelvorm, de smalle top van de peer wordt kleiner en de bolle onderkant van de peer wordt boller, het grote positieve gevolg is: We krijgen een appel, die ervoor zorgt dat we een klap kunnen vangen, ware het niet zo dat de appel rond was en dus goed gevangen kon worden. We kunnen onze ideeen naar elkaar toe rollen door de ronde vorm van de appel. En....elke beet geeft evenveel vitaminen, selecteren hoeft dus niet meer.
Youssef El Markhous Email: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. |