Sunitus - De instelling van de geest

Van emotionele expressie maken we roekeloze waardesystemen. Waar in het Westen gehuild wordt om tekort aan geluk, wordt in Afrika gewacht op het überhaupt vallen van een traan. Droge verdriet tegenover overbodige huilexpressie. Hoezo moet dat medelijden wezen? Tranen kunnen niets meer zeggen over de goedheid van de mensheid; tranen behoren activerend te werken. Laten we zeggen: het huilen huilt, als het hart leeft, dat gebeurt wanneer er verandering plaatsvindt, als men zich beseft van eigen wangedrag en vervolgens vanuit een schone intentie de zaak benadert. Ook tranen zijn te onderscheiden: enerzijds kennen we de ondernemende traan en anderzijds de gepassioneerde- bevlogen, hoe dan ook nodeloze traan. Het heden kenmerkt zich namelijk als film, waarbij emotie het menselijke vermogen vooruit- of achteruit helpt. De eigenlijke bedoeling van emoties, is dat zij het bestaan simplificeren- zoals zij hoort te zijn. Het simpelste is namelijk de kern van elke handeling. Vreugde is namelijk geen gelach, maar een extra hartklopping die het bloed sneller door de aderen laat lopen, waardoor de ‘gelukkige’ trillende handen, benen  en lippen krijgt. Vervolgens betreedt de ‘gelukkige’ het proces waarin de ziel het lichaam omhelst; het hart  wordt roodkleuriger, het oog verwondert zich over elk object en de vreugde is niet meer aanwijsbaar. Emoties zijn geen tijdelijke uitbarstingen; het zijn gestructureerde fases die leven brengen in zielen. Een geconditioneerde ziel zorgt voor een weldenkende mens.

Weldenkendheid omvat meer dan intelligentie; weldenkendheid is de dynamiek zonder terugkomend patroon. Het is een draaiing die geen eerste en laatste move kent.

Het is niet de menselijke weldenkendheid die de goede keuzes maakt, maar de menselijke kunde het denken over te dragen aan zijn of haar ziel bepaalt het succes in de keuzes die men maakt. Vrienden bestaan geenszins, tenzij je vriend bent van jezelf. De man zonder vrienden hoeft niet eenzaam te zijn. De man zonder vrienden leeft zijn leven, kent zijn leven, en kan haar zodoende beschermen. Als u hem dan vraagt om de angst voor de dood dan zou hij u mogelijk het volgende kunnen zeggen: de dood is niet het einde van mijn existentie, het is het begin. Ik besta nu zo’n 60 jaar, van die 60 jaar heb ik me zo’n 30 jaar  beziggehouden met de opvoeding van mijn geest. Nu de dood komt mag ik daar de vruchten van plukken. Zoals ik al zei: weldenkendheid is een draaiing die geen eerste en laatste move kent.

Het oog van de man met geconditioneerde ziel bagatelliseert wereldse zaken zo:

De aardbol is rond; realiseer dat elke creatie het rondje zal maken en dat ieder jaar: er is geen eind aan ontwikkeling, omdat de natuurkundige draaiing het ‘zijn’ wikkelt met een doek- welke vaak de mummie beslaat. De luchten prefereren niet een bepaalde richting; kijk naar de luchten en zie de eenheidsdynamiek. Wij, hier: proberen te creëren, op te bouwen, maar de luchten zullen geen capsule wezen- welke vastgoed, kapitaal, de blingwagens en zo velen..de luchten zijn geen capsule die dergelijke creatie vasthoudt: wie houdt vast? Momenteel wordt ruimte gezien als bezetbaar, maar ruimte is niet bezetbaar; onder elke vierkante meter zitten tal van gesteentelagen, die lagen maken een gehele cirkel om moeder aarde, dus dat ene vierkante metertje beslaat slechts de achterlijke, oppervlakkige, kunstmatige gedachte. Economische crisis is de crisis van de bovenwereld- welke gelijk is aan de onderwereld. Bouw hierop voort: de crisis is niet de crisis van de gewone man, maar van de machthebbers- welke aanwezig in de top van het bestuur. Zij hebben een eigen aardbol gecreëerd, maar zij valt en valt en blijft vallen; er is geen vruchtbare ondergrond, geen slib. De latosolen bekleden het economisch terras, dus plussen en minnen betekenen niets; ze spelen elkaar niet uit, dat zou gunstig zijn geweest; in dat geval kunnen we winst maken. Neen, omdat de bodem latosol is, blijven plussen en minnen circuleren in de luchten en kan menig burger geen aandeel hebben in deze beweging. Voor zover u het nog niet weet: de burger is latosol. Economisch succes vraagt burgerlijke participatie. Economisch succes vraagt één realiteit. Hoewel de meeste dichters onzinwaarheid creëren, creëer ik niets, maar toon ik u dynamische onzin. Onzin is er al; ik doe slechts het kijken, bekijken, registreren en het op de meest realistische manier analyseren van deze onzin

We kunnen concluderen dat wereldse praktijken( positief of negatief) de voeding zijn voor de geest. Je kunt het van twee kanten bekijken: wereldse problematiek kan zijn de laatste adem, of pittige lesstof die ons gezamenlijk en elk van ons individueel over misschien wel honderd jaar uit dit dal van gruwelheden helpt.